дзюндзець

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дзюндзець
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дзю́ндзець
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я дзю́ндзею мы дзю́ндзеем ты дзю́ндзееш вы дзю́ндзееце ён, яна, яно дзю́ндзее яны дзю́ндзеюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. дзю́ндзела м. дзю́ндзеў н. дзю́ндзела мн. дзю́ндзелі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты дзю́ндзей вы дзю́ндзейце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	дзю́ндзеючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Няма смачнейшай вадзіцы, як з роднай крыніцы.

Калі вам за 30 і вы дасюль гуляеце ў камп'ютарныя гульні — гэта прыкмета інфантылізму. Пакуль вы гуляеце ў свае брамы балдура ды старфілды, сапраўды сталыя і дарослыя людзі вашых гадоў ужо прасаджваюць кватэры ў анлайн-казіно.

dziundzieć — беларуская лацінка

Слова дзюндзець (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: