дзюра

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дзюра
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дзюра́ мн. дзюры
Родны каго? чаго?	дзюры мн. дзюраў
Давальны каму? чаму?	дзюры мн. дзюрам
Вінавальны каго? што?	дзюру мн. дзюры
Творны кім? чым?	дзюрой, дзюрою мн. дзюрамі
Месны у кім? у чым?	дзюры мн. дзюрах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Да твайго берага то гаўно, то шчэпкі.

(пра асабістае жыццё)

dziura — беларуская лацінка

Слова дзюра (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: