STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзяркач
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзярка́ч мн. дзеркачы́ |
| Родны каго? чаго? |
дзеркача́ мн. дзеркачо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
дзеркачу́ мн. дзеркача́м |
| Вінавальны каго? што? |
дзеркача́ мн. дзеркачо́ў |
| Творны кім? чым? |
дзеркачо́м мн. дзеркача́мі |
| Месны у кім? у чым? |
дзеркачы́ мн. дзеркача́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абяцанкі-цацанкі, а дурню радасць.
Дасць на лета, але не на гэта.
— Што ты за жонка? Я ад ранку галодны хаджу!
— Чаго ходзіш? Сядзь!
dziarkač — беларуская лацінка
Слова дзяркач (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзяркач — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзяркач + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзярка́та (8)
(6) марка́ч ‹
› дзярка́ты (8)
(7) смарка́ч ‹
› дзярка́ценькі (12)
(6) цырка́ч ‹
› дзярклі́вы (9)
(8) абціска́ч ‹
› дзярлі́ва (8)
(9) прыціска́ч ‹
› дзярлі́вы (8)
(5) уска́ч ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Ой, ну што ты дакалупваешся, ШІ не дасканалы, малпа таксама не адразу чалавекам стала.