STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова цыркач
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цырка́ч мн. цыркачы́ |
| Родны каго? чаго? |
цыркача́ мн. цыркачо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
цыркачу́ мн. цыркача́м |
| Вінавальны каго? што? |
цыркача́ мн. цыркачо́ў |
| Творны кім? чым? |
цыркачо́м мн. цыркача́мі |
| Месны у кім? у чым? |
цыркачу́ мн. цыркача́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сказаў як звязаў (як уцяў, як у сук уляпіў)
секануў як крапівою
— Каву будзеш?
— Ты так дзіўна вымаўляеш слова «віно».
cyrkač — беларуская лацінка
Слова цыркач (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цыркач — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цыркачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цырка́цтва (9)
(6) заркач ‹
› цы́ркацца (8)
(6) марка́ч ‹
› цы́ркаць (7)
(7) смарка́ч ‹
› цырка́чка (8)
(7) дзярка́ч ‹
› цы́ркнуць (8)
(7) дзярка́ч ‹
› цырко́н (6)
(8) абціска́ч ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).