мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дзярка́ч — назоўнік дзярклі́вы — прыметнік
канцэпт

дзяркач

гэта
— венік

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дзяркач
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дзярка́ч

мн.  дзеркачы́
Родны
каго? чаго?
дзеркача́

мн.  дзеркачо́ў
Давальны
каму? чаму?
дзеркачу́

мн.  дзеркача́м
Вінавальны
каго? што?
дзярка́ч

мн.  дзеркачы́
Творны
кім? чым?
дзеркачо́м

мн.  дзеркача́мі
Месны
у кім? у чым?
дзеркачы́

мн.  дзеркача́х
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Памаленьку, бо спінку зломіш.


правільна: бульбу спярша памыць, потым пачысціць, потым памыць яшчэ раз
і трэба мець калекцыю днушак: для сырога мяса, для хлеба, для гародніны-садавіны і г. д.

што вачамі лыпаем?

dziarkač — беларуская лацінка

Слова дзяркач (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзяркач — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзярмо + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дзярка́та (8)

(6) марка́ч

дзярка́ты (8)

(7) смарка́ч

дзярка́ценькі (12)

(6) цырка́ч

дзярклі́вы (9)

(8) абціска́ч

дзярлі́ва (8)

(9) прыціска́ч

дзярлі́вы (8)

(5) уска́ч


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

уздзейнічае на плосказямельнікаў