аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дружынніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дружы́нніца мн. дружы́нніцы |
| Родны каго? чаго? |
дружы́нніцы мн. дружы́нніц |
| Давальны каму? чаму? |
дружы́нніцы мн. дружы́нніцам |
| Вінавальны каго? што? |
дружы́нніцу мн. дружы́нніц |
| Творны кім? чым? |
дружы́нніцай, дружы́нніцаю мн. дружы́нніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
дружы́нніцы мн. дружы́нніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў цесце можна палец вывіхнуць.
— Я спачатку вару пельмені, а потым смажу. А ты?
— А я наадварот.
družynnica — беларуская лацінка
Слова дружынніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дружынніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове друз + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дружы́лавіцкі (12)
(7) лу́нніца ‹
› дружы́на (7)
(9) кару́нніца ‹
› дружы́ннік (9)
(9) тыту́нніца ‹
› дружы́нны (8)
(13) сандружы́нніца ‹
› дружы́ць (7)
(12) дабрачы́нніца ‹
› дру́з (4)
(11) спа́дчынніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.