мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
тыту́ннік — назоўнік тыту́нь — назоўнік
канцэпт

тытунніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова тытунніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 тыту́нніца

мн.  тыту́нніцы
Родны
каго? чаго?		 тыту́нніцы

мн.  тыту́нніц
Давальны
каму? чаму?		 тыту́нніцы

мн.  тыту́нніцам
Вінавальны
каго? што?		 тыту́нніцу

мн.  тыту́нніц
Творны
кім? чым?		 тыту́нніцай, тыту́нніцаю

мн.  тыту́нніцамі
Месны
у кім? у чым?		 тыту́нніцы

мн.  тыту́нніцах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Паважай старэйшых, бо сам стары будзеш.


A questioning man is halfway to being wise.

Цяпер ты будзеш задаваць пытанні і станеш напалову мудры.

tytunnica — беларуская лацінка

Слова тытунніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік тытунніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове тытунь + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› тытунёва-ферме́нтны (18)

(9) бато́нніца ‹

› тытунё́вы (8)

(7) лу́нніца ‹

› тыту́ннік (8)

(9) кару́нніца ‹

› тыту́нь (6)

(10) дружы́нніца ‹

› тытуняво́д (9)

(13) сандружы́нніца ‹

› тытуняво́дства (13)

(12) дабрачы́нніца ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

навагодняя ёлка