тытунніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова тытунніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	тыту́нніца мн. тыту́нніцы
Родны каго? чаго?	тыту́нніцы мн. тыту́нніц
Давальны каму? чаму?	тыту́нніцы мн. тыту́нніцам
Вінавальны каго? што?	тыту́нніцу мн. тыту́нніц
Творны кім? чым?	тыту́нніцай, тыту́нніцаю мн. тыту́нніцамі
Месны у кім? у чым?	тыту́нніцы мн. тыту́нніцах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць

Бляха. Спажывайце кантэнт на беларускай, польскай, расейскай, ангельскай, украінскай ці якую там вы яшчэ ведаеце. Цікавы кантэнт, варты спажывання — спажывайце. За*бала гэтае ныццё.

залатыя твіты твітара

tytunnica — беларуская лацінка

Слова тытунніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: