STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова тытунь
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
тыту́нь мн. тытуні́ |
| Родны каго? чаго? |
тытуню́ мн. тытунёў |
| Давальны каму? чаму? |
тытуню́ мн. тытуня́м |
| Вінавальны каго? што? |
тыту́нь мн. тытуні́ |
| Творны кім? чым? |
тытунё́м мн. тытуня́мі |
| Месны у кім? у чым? |
тытуні́ мн. тытуня́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без мазаля на руках не будзе хлеба ў зубах.
У цябе раскошнае жыццё, ты цудоўна бавіш час, табе весела, у вачах шчасце — а гэта, аказваецца, алкагалізм.
tytuń — беларуская лацінка
Слова тытунь (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тытунь — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тытунявод + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тытунё́вы (8)
(8) наўгру́нь ‹
› тыту́ннік (8)
(6) лату́нь ‹
› тыту́нніца (9)
(6) туту́нь ‹
› тытуняво́д (9)
(4) чу́нь ‹
› тытуняво́дства (13)
(6) бзды́нь ‹
› тытуняво́дчы (11)
(5) плы́нь ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
