аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова друза
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
друза́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
друзы́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
друзе́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
друзу́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
друзо́й, друзо́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
друзе́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Навошта той клад, калі ў дзетках лад.
— Калі музыка не дае прыбытак, гэта мастацтва.
— Або гаўно.
druza — беларуская лацінка
Слова друза (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік друза — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове друзачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дружы́нны (8)
(4) му́за ‹
› дружы́ць (7)
(10) гіпатэну́за ‹
› дру́з (4)
(4) пу́за ‹
› друзава́ты (9)
(6) біруза́ ‹
› дру́завы (7)
(8) анакру́за ‹
› дру́зачка (8)
(8) кукуру́за ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.