аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дрыгалка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дрыга́лка мн. дрыга́лкі |
| Родны каго? чаго? |
дрыга́лкі мн. дрыга́лак |
| Давальны каму? чаму? |
дрыга́лцы мн. дрыга́лкам |
| Вінавальны каго? што? |
дрыга́лку мн. дрыга́лкі |
| Творны кім? чым? |
дрыга́лкай, дрыга́лкаю мн. дрыга́лкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дрыга́лцы мн. дрыга́лках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Свой над вірам патрасе, але ў вір не панясе.
Бляды — гэта бледны, а не тое, што вы маглі падумаць.
dryhalka — беларуская лацінка
Слова дрыгалка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дрыгалка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дрыганне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дрыгаві́цкі (10)
(8) со́ўгалка ‹
› дрыгавіч (8)
(7) жыга́лка ‹
› дрыгавічы́ (9)
(7) жыга́лка ‹
› дры́ганне (8)
(11) лесацяга́лка ‹
› дрыгану́цца (10)
(8) феада́лка ‹
› дрыгану́ць (9)
(7) па́далка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.