соўгалка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова соўгалка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	со́ўгалка мн. со́ўгалкі
Родны каго? чаго?	со́ўгалкі мн. со́ўгалак
Давальны каму? чаму?	со́ўгалцы мн. со́ўгалкам
Вінавальны каго? што?	со́ўгалку мн. со́ўгалкі
Творны кім? чым?	со́ўгалкай, со́ўгалкаю мн. со́ўгалкамі
Месны у кім? у чым?	со́ўгалцы мн. со́ўгалках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

— Як стаць лепшай версіяй сябе?
— З'есці смакатульку. Будзеш ты са смакатулькай.

soŭhalka — беларуская лацінка

Слова соўгалка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: