STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова соўгалка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
со́ўгалка мн. со́ўгалкі |
| Родны каго? чаго? |
со́ўгалкі мн. со́ўгалак |
| Давальны каму? чаму? |
со́ўгалцы мн. со́ўгалкам |
| Вінавальны каго? што? |
со́ўгалку мн. со́ўгалкі |
| Творны кім? чым? |
со́ўгалкай, со́ўгалкаю мн. со́ўгалкамі |
| Месны у кім? у чым? |
со́ўгалцы мн. со́ўгалках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
— Суп учорашні?
— Я табе больш скажу: ён яшчэ і заўтрашні.
soŭhalka — беларуская лацінка
Слова соўгалка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік соўгалка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове соўганне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› со́ус (4)
(8) мірга́лка ‹
› со́уснік (7)
(8) латга́лка ‹
› со́усны (6)
(10) партуга́лка ‹
› со́ўганне (8)
(7) жыга́лка ‹
› со́ўгацца (8)
(7) жыга́лка ‹
› со́ўгаць (7)
(8) дрыга́лка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Мазыр