дуплікатура

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дуплікатура
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дуплікатура мн. дуплікатуры
Родны каго? чаго?	дуплікатуры мн. дуплікатур
Давальны каму? чаму?	дуплікатуры мн. дуплікатурам
Вінавальны каго? што?	дуплікатуру мн. дуплікатуры
Творны кім? чым?	дуплікатурай, дуплікатураю мн. дуплікатурамі
Месны у кім? у чым?	дуплікатуры мн. дуплікатурах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць