Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

наменклатура, -ы, жаночы род
  1. Пералік, сукупнасць назваў, тэрмінаў, якія ўжываюцца ў якой-н. галіне навукі, вытворчасці і пад. Хімічная наменклатура. Наменклатура вырабаў. Наменклатура запасных частак.
  2. Пералік бухгалтарскіх рахункаў. Старшы бухгалтар зробіць абаротны, пасля сальдав[ан]ы баланс, прыложыць да яго калькуляцыі і формы, патрэбныя па наменклатуры — і справаздача гатова. ← Янка Скрыган.
  3. Спіс кадравых пасад, якія зацвярджаюцца вышэйшай арганізацыяй.
   [Лац. nomenclatura — пералік, спіс.]

❌

наменклатура

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова наменклатура
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	наменклату́ра мн. —
Родны каго? чаго?	наменклату́ры мн. —
Давальны каму? чаму?	наменклату́ры мн. —
Вінавальны каго? што?	наменклату́ру мн. —
Творны кім? чым?	наменклату́рай, наменклату́раю мн. —
Месны у кім? у чым?	наменклату́ры мн. —
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Лепш у дзеўках сядзець, чым замужам марнець.

(фемінізм зарадзіўся на Беларусі)

Калі будзеце рабіць пераклады з дапамогай нейронак, не забывайце, што на Амазоне штучны інтэлект пісаў кнігі з парадамі спажываць шкодныя грыбы.

ШІ — шкодны інтэлект

Слова наменклатура (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік наменклатура — у родным, давальным, творным і месным склоне

наменклатура

Навігатар

Мемчыкі