наменклатар

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова наменклатар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	наменкла́тар мн. наменкла́тары
Родны каго? чаго?	наменкла́тара мн. наменкла́тараў
Давальны каму? чаму?	наменкла́тару мн. наменкла́тарам
Вінавальны каго? што?	наменкла́тара мн. наменкла́тараў
Творны кім? чым?	наменкла́тарам мн. наменкла́тарамі
Месны у кім? у чым?	наменкла́тару мн. наменкла́тарах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ні дома, ні замужам — пра няпэўнае становішча каго-н.

Стаю на кухні, гатую. Падыходзіць сын і кажа: «Тат, калі я буду працаваць, я буду табе і прадукты купляць, і камуналку аплачваць!» Я аж праслязіўся. Яму 29 гадоў.

namienklatar — беларуская лацінка

Слова наменклатар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: