STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пакарэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пакарэ́нне мн. пакарэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
пакарэ́ння мн. пакарэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
пакарэ́нню мн. пакарэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
пакарэ́нне мн. пакарэ́нні |
| Творны кім? чым? |
пакарэ́ннем мн. пакарэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пакарэ́нні мн. пакарэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як была я дзевачкаю, ка мне хадзілі з гарэлачкаю; а як стала маладзіцаю, не сталі хадзіць і з вадзіцаю.
— Я вырашыла часцей казаць НЕ!
— Віно будзеш?
— А чаму б і НЕ?!
pakarennie — беларуская лацінка
Слова пакарэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пакарэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пакасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пакарэ́жыцца (11)
(9) разарэ́нне ‹
› пакарэ́жыць (10)
(10) празарэ́нне ‹
› пакарэ́лы (8)
(7) карэ́нне ‹
› пакарэ́ць (8)
(8) скарэ́нне ‹
› пакасава́ны (10)
(10) паскарэ́нне ‹
› пакасава́ны (10)
(11) прыскарэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Сцяг маёй дзяржавы.