STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скарэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скарэ́нне мн. скарэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
скарэ́ння мн. скарэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
скарэ́нню мн. скарэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
скарэ́нне мн. скарэ́нні |
| Творны кім? чым? |
скарэ́ннем мн. скарэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
скарэ́нні мн. скарэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кепскае адразу відаць, а добрае ўбачыць трэба.
— А ты калі-небудзь баяўся мяне страціць?
— Адзін раз. Калі мы беглі да маршруткі, а грошы на праезд былі ў цябе.
skarennie — беларуская лацінка
Слова скарэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скарэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скасавальнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скарэ́нены (9)
(10) празарэ́нне ‹
› скарэ́ніцца (10)
(7) карэ́нне ‹
› скарэ́ніць (9)
(9) пакарэ́нне ‹
› скарэ́ньвацца (12)
(10) паскарэ́нне ‹
› скарэ́ньваць (11)
(11) прыскарэ́нне ‹
› скарэ́цца (8)
(7) марэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
