мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова паскарэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
паскарэ́нне мн. паскарэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
паскарэ́ння мн. паскарэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
паскарэ́нню мн. паскарэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
паскарэ́нне мн. паскарэ́нні |
| Творны кім? чым? |
паскарэ́ннем мн. паскарэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
паскарэ́нні мн. паскарэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Рана ўстанеш — многа зробіш.
— Я псіхатэрапеўт, я лячу людзям псіхіку.
— Я педыятр, я лячу дзяцей.
— А я стаматолаг, я лячу ў Дубай.
paskarennie — беларуская лацінка
Слова паскарэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік паскарэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пасквіль + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паскаро́чваны (12)
(7) карэ́нне ‹
› паскаро́чваны (12)
(9) пакарэ́нне ‹
› паскаро́чваць (12)
(8) скарэ́нне ‹
› паска́чваць (10)
(11) прыскарэ́нне ‹
› пасква́піцца (11)
(7) марэ́нне ‹
› пасква́раны (10)
(9) выпарэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.