аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
дзеепрыметнік
залежны стан
прошлы час
закончанае трыванне
праскланяць слова звянчаны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
звянча́ная
м. звянча́ны н. звянча́нае мн. звянча́ныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
звянча́най, звянча́нае
м. звянча́нага н. звянча́нага мн. звянча́ных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
звянча́най
м. звянча́наму н. звянча́наму мн. звянча́ным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
звянча́ную
м. звянча́ны (неадуш.), звянча́нага (адуш.) н. звянча́нае мн. звянча́ныя (неадуш.), звянча́ных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
звянча́най, звянча́наю
м. звянча́ным н. звянча́ным мн. звянча́нымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
звянча́най
м. звянча́ным н. звянча́ным мн. звянча́ных |
| Кароткая форма |
звянча́на |
скарбніца
Век звекаваць — не пальцам паківаць.
Жыццё пражыць — не песеньку спець.
чарка і старка
зефір і кефір
zviančany — беларуская лацінка
Слова звянчаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове звярстаны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› звяно́ (5)
(9) абвянча́ны ‹
› звяно́васць (10)
(9) невянча́ны ‹
› звя́нуць (7)
(9) невянча́ны ‹
› звянча́цца (9)
(10) развянча́ны ‹
› звянча́ць (8)
(10) развянча́ны ‹
› звяр'ё́ (6)
(8) увянча́ны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.