STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дыбанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ды́банне мн. ды́банні |
| Родны каго? чаго? |
ды́бання мн. ды́банняў |
| Давальны каму? чаму? |
ды́банню мн. ды́банням |
| Вінавальны каго? што? |
ды́банне мн. ды́банні |
| Творны кім? чым? |
ды́баннем мн. ды́баннямі |
| Месны у кім? у чым? |
ды́банні мн. ды́баннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах
Я: [адчыняю халадос]
БРОКАЛІ, ШТО ГНІЕ Ў ПАКЕЦЕ: Забі мяне, вельмі праш...
Я: [зачыняю халадос]
dybannie — беларуская лацінка
Слова дыбанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыбанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыбачкі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ды́ба (4)
(8) длу́банне ‹
› дыбазо́л (7)
(9) дзё́ўбанне ‹
› ды́бам (5)
(9) дзяўба́нне ‹
› ды́банькі (8)
(10) калдыба́нне ‹
› ды́барам (7)
(10) кандыба́нне ‹
› дыбаро́м (7)
(11) шканды́банне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
