мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дзяўба́льны — прыметнік дзяўба́ны — прыметнік
канцэпт

дзяўбанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дзяўбанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дзяўба́нне

мн.  дзяўба́нні
Родны
каго? чаго?		 дзяўба́ння

мн.  дзяўба́нняў
Давальны
каму? чаму?		 дзяўба́нню

мн.  дзяўба́нням
Вінавальны
каго? што?		 дзяўба́нне

мн.  дзяўба́нні
Творны
кім? чым?		 дзяўба́ннем

мн.  дзяўба́ннямі
Месны
у кім? у чым?		 дзяўба́нні

мн.  дзяўба́ннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Тады слова — серабро, калі справа — золата.


у рускай мове ёсць слова «вельми» — хто змагаецца з калькамі, звярніце ўвагу


dziaŭbannie — беларуская лацінка

Слова дзяўбанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзяўбанне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзяўбок + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дзя́тлік (7)

(10) выскуба́нне ‹

› дзятлянё́ (8)

(8) длу́банне ‹

› дзяўба́льны (10)

(9) дзё́ўбанне ‹

› дзяўба́ны (8)

(7) ды́банне ‹

› дзяўба́ны (8)

(10) калдыба́нне ‹

› дзяўба́цца (9)

(10) кандыба́нне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

матрац