длубанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова длубанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	длу́банне мн. длу́банні
Родны каго? чаго?	длу́бання мн. длу́банняў
Давальны каму? чаму?	длу́банню мн. длу́банням
Вінавальны каго? што?	длу́банне мн. длу́банні
Творны кім? чым?	длу́баннем мн. длу́баннямі
Месны у кім? у чым?	длу́банні мн. длу́баннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Горкая праца, ды хлеб ад яе салодкі.

учитель — настаўнік, самоучитель — самавучыцель
невидимый — нябачны, невидимка — невідзімка
бумага — папера, бумажник — бумажнік
скромная — сціплая, скромница — скромніца
телевидение — тэлебачанне, телевизор — тэлевізар
сочинять — пісаць, сочинение — сачыненне
пёс — сабака, Большой Пёс — Вялікі Пёс

dlubannie — беларуская лацінка

Слова длубанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: