STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дыкумарын
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыкумары́н мн. дыкумары́ны |
| Родны каго? чаго? |
дыкумары́ну мн. дыкумары́наў |
| Давальны каму? чаму? |
дыкумары́ну мн. дыкумары́нам |
| Вінавальны каго? што? |
дыкумары́н мн. дыкумары́ны |
| Творны кім? чым? |
дыкумары́нам мн. дыкумары́намі |
| Месны у кім? у чым? |
дыкумары́не мн. дыкумары́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Быў час, калі дзеўкі любілі і нас.
— Ты такі смачны пірог згатавала.
— Дзякуй.
— Аб'ядзенне проста, падзяліся сакрэтам.
— Я сплю з тваім хлопцам.
dykumaryn — беларуская лацінка
Слова дыкумарын (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыкумарын — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыкцыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыктафо́нны (10)
(8) размары́н ‹
› дыктафо́нчык (11)
(7) кумары́н ‹
› дыкто́ўка (8)
(10) зоакумары́н ‹
› дыкцы́йны (8)
(12) неадыкумарын ‹
› ды́кцыя (6)
(10) гардэмары́н ‹
› ды́ла (4)
(7) санары́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
