мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дыкто́ўка — назоўнік дыкцы́йны — прыметнік
канцэпт

дыкумарын

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дыкумарын
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дыкумары́н

мн.  дыкумары́ны
Родны
каго? чаго?		 дыкумары́ну

мн.  дыкумары́наў
Давальны
каму? чаму?		 дыкумары́ну

мн.  дыкумары́нам
Вінавальны
каго? што?		 дыкумары́н

мн.  дыкумары́ны
Творны
кім? чым?		 дыкумары́нам

мн.  дыкумары́намі
Месны
у кім? у чым?		 дыкумары́не

мн.  дыкумары́нах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дзе чарка, там і сварка.


— У цябе быў хто-небудзь да мяне?
— Сёння?


dykumaryn — беларуская лацінка

Слова дыкумарын (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дыкумарын — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дыкцыя + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дыктафо́нны (10)

(8) размары́н ‹

› дыктафо́нчык (11)

(7) кумары́н ‹

› дыкто́ўка (8)

(10) зоакумары́н ‹

› дыкцы́йны (8)

(12) неадыкумарын ‹

› ды́кцыя (6)

(10) гардэмары́н ‹

› ды́ла (4)

(7) санары́н ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

выпрабаванні