аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дыкцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ды́кцыя мн. ды́кцыі |
| Родны каго? чаго? |
ды́кцыі мн. ды́кцый |
| Давальны каму? чаму? |
ды́кцыі мн. ды́кцыям |
| Вінавальны каго? што? |
ды́кцыю мн. ды́кцыі |
| Творны кім? чым? |
ды́кцыяй, ды́кцыяю мн. ды́кцыямі |
| Месны у кім? у чым? |
ды́кцыі мн. ды́кцыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як клічуць, так і адклікаюцца.
«Няма часу» заўсёды азначае «гэта ў мяне не ў прыярытэце».
dykcyja — беларуская лацінка
Слова дыкцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыкцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыла + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыкто́ўка (8)
(10) дэстру́кцыя ‹
› дыкумары́н (9)
(15) тэрмадэстру́кцыя ‹
› дыкцы́йны (8)
(14) крыядэстру́кцыя ‹
› ды́ла (4)
(7) адыкцыя ‹
› дылагі́чны (9)
(12) кантрады́кцыя ‹
› дылатаметры́чны (14)
(10) юрысды́кцыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.