мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дэструкцы́йны — прыметнік дэсубліма́цыя — назоўнік
канцэпт

дэструкцыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дэструкцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дэстру́кцыя

мн.  дэстру́кцыі
Родны
каго? чаго?		 дэстру́кцыі

мн.  дэстру́кцый
Давальны
каму? чаму?		 дэстру́кцыі

мн.  дэстру́кцыям
Вінавальны
каго? што?		 дэстру́кцыю

мн.  дэстру́кцыі
Творны
кім? чым?		 дэстру́кцыяй, дэстру́кцыяю

мн.  дэстру́кцыямі
Месны
у кім? у чым?		 дэстру́кцыі

мн.  дэстру́кцыях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

фат — пусты, пошлы чалавек, які любіць рысавацца, пазіраваць

параўн.: франт

Мара беларуса: з'ехаць з вёскі ў Мінск, каб зарабіць грошай, каб пераехаць у вёску.

твітарскае

destrukcyja — беларуская лацінка

Слова дэструкцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дэструкцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дэсублімацыя + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дэструкцы́йна (12)

(13) рэканстру́кцыя ‹

› дэструкцы́йнасць (15)

(15) авіяканстру́кцыя ‹

› дэструкцы́йны (12)

(10) інстру́кцыя ‹

› дэсубліма́цыя (12)

(15) тэрмадэстру́кцыя ‹

› дэсульфанава́ны (14)

(14) крыядэстру́кцыя ‹

› дэсульфанава́ны (14)

(6) ды́кцыя ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

у мяне няма такой кашулі