STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дыктоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыкто́ўка мн. дыкто́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
дыкто́ўкі мн. дыкто́вак |
| Давальны каму? чаму? |
дыкто́ўцы мн. дыкто́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
дыкто́ўку мн. дыкто́ўкі |
| Творны кім? чым? |
дыкто́ўкай, дыкто́ўкаю мн. дыкто́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дыкто́ўцы мн. дыкто́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пасаліўшы, есці можна — так сабе
не вельмі (што) — не зусім добры, так сабе
не надта (што) — не вельмі, так сабе
— У дыктоўцы было слова працэнт, чаму ты напісала адсотак?
— Вы ж самі казалі: як чуецца, так і пішацца.
dyktoŭka — беларуская лацінка
Слова дыктоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыктоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыкумарын + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыктафо́н (8)
(10) дэфекто́ўка ‹
› дыктафо́нны (10)
(11) адпункто́ўка ‹
› дыктафо́нчык (11)
(9) фрукто́ўка ‹
› дыкумары́н (9)
(12) самадыкто́ўка ‹
› дыкцы́йны (8)
(8) банто́ўка ‹
› ды́кцыя (6)
(8) канто́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
