мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дыктафо́нчык — назоўнік дыкумары́н — назоўнік
канцэпт

дыктоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дыктоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дыкто́ўка

мн.  дыкто́ўкі
Родны
каго? чаго?
дыкто́ўкі

мн.  дыкто́вак
Давальны
каму? чаму?
дыкто́ўцы

мн.  дыкто́ўкам
Вінавальны
каго? што?
дыкто́ўку

мн.  дыкто́ўкі
Творны
кім? чым?
дыкто́ўкай, дыкто́ўкаю

мн.  дыкто́ўкамі
Месны
у кім? у чым?
дыкто́ўцы

мн.  дыкто́ўках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

бэ́сціць / збэ́сціць
1. Лаяць, зневажаць, ганьбіць. Бэсціць суседа.
2. Брудзіць, псаваць, неакуратным карыстаннем даводзіць да непрыгоднасці (пра вопратку). Бэсціць сукенку.


— У дыктоўцы было слова працэнт, чаму ты напісала адсотак?
— Вы ж самі казалі: як чуецца, так і пішацца.


dyktoŭka — беларуская лацінка

Слова дыктоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дыктоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дыкумарын + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дыктафо́н (8)

(10) дэфекто́ўка

дыктафо́нны (10)

(11) адпункто́ўка

дыктафо́нчык (11)

(9) фрукто́ўка

дыкумары́н (9)

(12) самадыкто́ўка

дыкцы́йны (8)

(8) банто́ўка

ды́кцыя (6)

(8) канто́ўка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Гродна - нейрасетка - геральдыка Беларусі

Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Гродна