аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дыпло́мнік — назоўнік дыпло́мны — прыметнік
канцэпт

дыпломніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дыпломніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дыпло́мніца

мн.  дыпло́мніцы
Родны
каго? чаго?		 дыпло́мніцы

мн.  дыпло́мніц
Давальны
каму? чаму?		 дыпло́мніцы

мн.  дыпло́мніцам
Вінавальны
каго? што?		 дыпло́мніцу

мн.  дыпло́мніц
Творны
кім? чым?		 дыпло́мніцай, дыпло́мніцаю

мн.  дыпло́мніцамі
Месны
у кім? у чым?		 дыпло́мніцы

мн.  дыпло́мніцах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Ды што вам гаварыць, трашчоткам, — стары чамусьці раззлаваўся, махнуў рукой і лёг на печы. (Шамякін)

што такое трашчотка

Эндру Карнэгі:
Чалавек, які памірае багатым, памірае з ганьбай.

Давайце памром без ганьбы, але жыць будзем з незлічоным багаццем. Лады́?

dyplomnica — беларуская лацінка

Слова дыпломніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дыпломніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дыплот + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дыпло́ідны (9)

(9) надо́мніца ‹

› дыпло́м (6)

(10) бяздо́мніца ‹

› дыпло́мнік (9)

(9) пало́мніца ‹

› дыпло́мны (8)

(10) скаро́мніца ‹

› дыпло́т (6)

(12) бессаро́мніца ‹

› дыпмісія (8)

(9) скро́мніца ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

нягоднік