STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дысемінацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дысеміна́цыя мн. дысеміна́цыі |
| Родны каго? чаго? |
дысеміна́цыі мн. дысеміна́цый |
| Давальны каму? чаму? |
дысеміна́цыі мн. дысеміна́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
дысеміна́цыю мн. дысеміна́цыі |
| Творны кім? чым? |
дысеміна́цыяй, дысеміна́цыяю мн. дысеміна́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
дысеміна́цыі мн. дысеміна́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
увабра́ць — з'есці ўсё без разбору, без астатку
Варэнікаў украінскіх з вішнямі я зараз бы цэлае вядро ўвабраў... (Даніленка)— Я спачатку вару пельмені, а потым смажу. А ты?
— А я наадварот.
dysieminacyja — беларуская лацінка
Слова дысемінацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дысемінацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дысентар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дысемінава́ны (12)
(13) рэдэнаміна́цыя ‹
› дысемінава́ны (12)
(12) кантаміна́цыя ‹
› дысемінава́ны (12)
(11) інсеміна́цыя ‹
› дысе́нтар (8)
(10) эліміна́цыя ‹
› дысерта́бельны (13)
(10) тэрмінацыя ‹
› дысерта́нт (9)
(12) дэтэрміна́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
