аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дысертант
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дысерта́нт мн. дысерта́нты |
| Родны каго? чаго? |
дысерта́нта мн. дысерта́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
дысерта́нту мн. дысерта́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
дысерта́нта мн. дысерта́нтаў |
| Творны кім? чым? |
дысерта́нтам мн. дысерта́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
дысерта́нце мн. дысерта́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Няма смачнейшай вадзіцы, як з роднай крыніцы.
— У вас ёсць любімыя кнігі?
— Так. 1984.
— Ого, так многа!
dysiertant — беларуская лацінка
Слова дысертант (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дысертант — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дысертантка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дысеміна́цыя (11)
(9) акцэпта́нт ‹
› дысе́нтар (8)
(14) банк-акцэпта́нт ‹
› дысерта́бельны (13)
(9) дэпарта́нт ‹
› дысерта́нтка (11)
(10) канцэрта́нт ‹
› дысерта́нцкі (11)
(11) маніфеста́нт ‹
› дысертацы́йны (12)
(8) секста́нт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.