дысентар

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дысентар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дысе́нтар мн. дысе́нтары
Родны каго? чаго?	дысе́нтара мн. дысе́нтараў
Давальны каму? чаму?	дысе́нтару мн. дысе́нтарам
Вінавальны каго? што?	дысе́нтара мн. дысе́нтараў
Творны кім? чым?	дысе́нтарам мн. дысе́нтарамі
Месны у кім? у чым?	дысе́нтару мн. дысе́нтарах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не той хлеб, што на полі, а той, што ў гумне.

Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.

dysientar — беларуская лацінка

Слова дысентар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: