аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дыўрэты́чны — прыметнік дыфамацы́йны — прыметнік
канцэпт

дыўрэцін

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дыўрэцін
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дыўрэці́н

мн. 
Родны
каго? чаго?
дыўрэці́ну

мн. 
Давальны
каму? чаму?
дыўрэці́ну

мн. 
Вінавальны
каго? што?
дыўрэці́н

мн. 
Творны
кім? чым?
дыўрэці́нам

мн. 
Месны
у кім? у чым?
дыўрэці́не

мн. 
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Бачыць вока далёка, а розум яшчэ далей.


Беларусы не імперцы.
ТАК, АЛЕ… дзяржаву назвалі ВЯЛІКАЕ Княства Літоўскае.

Беларусы талерантныя.
ТАК, АЛЕ… паспрабуй сказаць суседзям, што геі таксама людзі.

«Хавайся ў бульбу».
ТАК, АЛЕ… колькі разоў вы хаваліся ў бульбу?


dyŭrecin — беларуская лацінка

Слова дыўрэцін (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дыўрэцін — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дыфамацыя + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дыурэ́тык (8)

(6) крэці́н

дыурэці́н (8)

(8) сакрэці́н

дыўрэты́чны (10)

(8) дыурэці́н

дыфамацы́йны (11)

(9) фенацэці́н

дыфама́цыя (9)

(10) вінпацэці́н

дыфармізм (9)

(11) леваміцэці́н


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

мячык і мабільнік