STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дыўрэцін
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыўрэці́н мн. — |
| Родны каго? чаго? |
дыўрэці́ну мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
дыўрэці́ну мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
дыўрэці́н мн. — |
| Творны кім? чым? |
дыўрэці́нам мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
дыўрэці́не мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Каб не каб, то ўсё было б.
Такімі маладымі, як сёння, больш ніколі не будзем.
dyŭrecin — беларуская лацінка
Слова дыўрэцін (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыўрэцін — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыфамацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыурэ́тык (8)
(6) крэці́н ‹
› дыурэці́н (8)
(8) сакрэці́н ‹
› дыўрэты́чны (10)
(8) дыурэці́н ‹
› дыфамацы́йны (11)
(9) фенацэці́н ‹
› дыфама́цыя (9)
(10) вінпацэці́н ‹
› дыфармізм (9)
(11) леваміцэці́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
