STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дыфамацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыфама́цыя мн. дыфама́цыі |
| Родны каго? чаго? |
дыфама́цыі мн. дыфама́цый |
| Давальны каму? чаму? |
дыфама́цыі мн. дыфама́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
дыфама́цыю мн. дыфама́цыі |
| Творны кім? чым? |
дыфама́цыяй, дыфама́цыяю мн. дыфама́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
дыфама́цыі мн. дыфама́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без мазаля на руках не будзе хлеба ў зубах.
Калі ў вас параноя, гэта не значыць, што за вамі не сочаць.
dyfamacyja — беларуская лацінка
Слова дыфамацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыфамацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыфармізм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыўрэты́чны (10)
(14) меладэклама́цыя ‹
› дыўрэці́н (8)
(10) рэклама́цыя ‹
› дыфамацы́йны (11)
(12) трансфамацыя ‹
› дыфармізм (9)
(11) дэфлегма́цыя ‹
› дыфасге́н (8)
(9) каліма́цыя ‹
› дыфасфі́н (8)
(13) аўтакаліма́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
