STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дыфасфін
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыфасфі́н мн. дыфасфі́ны |
| Родны каго? чаго? |
дыфасфі́ну мн. дыфасфі́наў |
| Давальны каму? чаму? |
дыфасфі́ну мн. дыфасфі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
дыфасфі́н мн. дыфасфі́ны |
| Творны кім? чым? |
дыфасфі́нам мн. дыфасфі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
дыфасфі́не мн. дыфасфі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
(а) бо́жухна! (у значэнні выклічніка) — выказвае здзіўленне, радасць, абурэнне і пад.
— А ты ведаеш, што Іван амбідэкстр?
— Хто?
— Іван.
dyfasfin — беларуская лацінка
Слова дыфасфін (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыфасфін — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыфеамарфізм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыфама́цыя (9)
(6) марфі́н ‹
› дыфармізм (9)
(9) апамарфі́н ‹
› дыфасге́н (8)
(6) фасфі́н ‹
› дыфеамарфізм (12)
(7) дэльфі́н ‹
› дыфені́л (7)
(3) хі́н ‹
› дыфені́лавы (10)
(8) балдахі́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
