хін

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова хін
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	хі́н мн. хі́ны
Родны каго? чаго?	хі́на мн. хі́наў
Давальны каму? чаму?	хі́ну мн. хі́нам
Вінавальны каго? што?	хі́на мн. хі́наў
Творны кім? чым?	хі́нам мн. хі́намі
Месны у кім? у чым?	хі́не мн. хі́нах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як прыгожа сказаць неразбярыха:
к у л а м е́ с а

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

chin — беларуская лацінка

Слова хін (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: