аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова хіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
хі́на мн. хі́ны |
| Родны каго? чаго? |
хі́ны мн. хі́н |
| Давальны каму? чаму? |
хі́не мн. хі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
хі́ну мн. хі́ны |
| Творны кім? чым? |
хі́най, хі́наю мн. хі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
хі́не мн. хі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Калі не ўмееш пабурчаць, то лепей памаўчаць.
Калі яна сказала «ты найлепшы», значыць недзе было спаборніцтва.
china — беларуская лацінка
Слова хіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік хіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове хіназол + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› хімфармзаво́д (12)
(4) фі́на ‹
› хімчы́стка (9)
(6) дафі́на ‹
› хі́н (3)
(7) тарфі́на ‹
› хіназо́л (7)
(6) махі́на ‹
› хіналі́н (7)
(6) тахі́на ‹
› хіналі́навы (10)
(7) трыхі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.