аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дэльфін
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дэльфі́н мн. дэльфі́ны |
| Родны каго? чаго? |
дэльфі́на мн. дэльфі́наў |
| Давальны каму? чаму? |
дэльфі́ну мн. дэльфі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
дэльфі́на мн. дэльфі́наў |
| Творны кім? чым? |
дэльфі́нам мн. дэльфі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
дэльфі́не мн. дэльфі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Трапаць (мянціць, малоць) языком — гаварыць шмат і без толку, гаварыць бязглуздзіцу.
Мы аралі, я і трактар.
deĺfin — беларуская лацінка
Слова дэльфін (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дэльфін — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дэльфінавыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дэльтапланеры́сцкі (17)
(9) апамарфі́н ‹
› дэльтапланё́рны (14)
(6) фасфі́н ‹
› дэльфі́йскі (10)
(8) дыфасфі́н ‹
› дэльфі́навы (10)
(3) хі́н ‹
› дэльфі́навыя (11)
(8) балдахі́н ‹
› дэльфінар (9)
(5) адхі́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».