STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дыфасген
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыфасге́н мн. дыфасге́ны |
| Родны каго? чаго? |
дыфасге́ну мн. дыфасге́наў |
| Давальны каму? чаму? |
дыфасге́ну мн. дыфасге́нам |
| Вінавальны каго? што? |
дыфасге́н мн. дыфасге́ны |
| Творны кім? чым? |
дыфасге́нам мн. дыфасге́намі |
| Месны у кім? у чым? |
дыфасге́не мн. дыфасге́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
каліва — пра самую малую колькасць чаго-н.; трошкі, крыху
ні каліва — ніколькі, ані
адны слёзы — а) бяда, гора; б) вельмі мала
— Чаму вы сталі выкладчыкам?
— Разумееш… Калі размаўляць з сабой сам-насам, гэта шызанутасць. А калі размаўляць з сабой пры студэнтах — гэта лекцыя.
dyfashien — беларуская лацінка
Слова дыфасген (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыфасген — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыфасфін + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыфамацы́йны (11)
(6) мо́рген ‹
› дыфама́цыя (9)
(6) пурге́н ‹
› дыфармізм (9)
(6) фасге́н ‹
› дыфасфі́н (8)
(7) рэнтге́н ‹
› дыфеамарфізм (12)
(7) рэнтге́н ‹
› дыфені́л (7)
(12) мікрарэнтге́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
