дыфлектар

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дыфлектар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дыфле́ктар мн. дыфле́ктары
Родны каго? чаго?	дыфле́ктара мн. дыфле́ктараў
Давальны каму? чаму?	дыфле́ктару мн. дыфле́ктарам
Вінавальны каго? што?	дыфле́ктар мн. дыфле́ктары
Творны кім? чым?	дыфле́ктарам мн. дыфле́ктарамі
Месны у кім? у чым?	дыфле́ктары мн. дыфле́ктарах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.

Вельмі раз'юшвае, калі ляжыш дома з дзікім жаданнем выйсці і патраціць кіпу грошай, а грошай у цябе няма.

dyfliektar — беларуская лацінка

Слова дыфлектар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік дыфлектар — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дыфлюгія + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› дыфіра́мб (8)

(8) кіле́ктар ‹

› дыфірамбі́чны (12)

(8) экле́ктар ‹

› дыфіядо́нтны (11)

(10) камплектар ‹

дыфле́ктар (9)

› дыфлю́гія (8)

(9) дэфле́ктар ‹

› дыфлю́гія (8)

(9) рэфле́ктар ‹

› дыфмано́метр (11)

(14) радыёрэфле́ктар ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.

Вось гэта сапраўды Супер 8.