мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дэкартыка́тар — назоўнік дэкартэліза́цыя — назоўнік
канцэпт

дэкартыкацыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дэкартыкацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дэкартыка́цыя

мн.  дэкартыка́цыі
Родны
каго? чаго?		 дэкартыка́цыі

мн.  дэкартыка́цый
Давальны
каму? чаму?		 дэкартыка́цыі

мн.  дэкартыка́цыям
Вінавальны
каго? што?		 дэкартыка́цыю

мн.  дэкартыка́цыі
Творны
кім? чым?		 дэкартыка́цыяй, дэкартыка́цыяю

мн.  дэкартыка́цыямі
Месны
у кім? у чым?		 дэкартыка́цыі

мн.  дэкартыка́цыях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

У гультая і страха цячэ, і печ не пячэ.

Прыказка.

Раней вы пісалі экзЕмпляр, цяпер пішаце экзЭмпляр.
Раней вы пісалі сЕрвіс, цяпер пішаце сЭрвіс.
Што ў вас не так з сЭксам?

праверачнае слова сэканд-хэнд

dekartykacyja — беларуская лацінка

Слова дэкартыкацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дэкартыкацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дэкартэлізацыя + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› Дэка́ртаў (8)

(10) фабрыка́цыя ‹

› дэка́ртаўскі (11)

(10) рубрыка́цыя ‹

› дэкартыка́тар (12)

(8) фрыка́цыя ‹

› дэкартэліза́цыя (14)

(11) пластыка́цыя ‹

› дэкары́раванне (13)

(12) даместыка́цыя ‹

› дэкарыраваны (12)

(9) эскала́цыя ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

упускаць