дэкартыкатар

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дэкартыкатар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дэкартыка́тар мн. дэкартыка́тары
Родны каго? чаго?	дэкартыка́тара мн. дэкартыка́тараў
Давальны каму? чаму?	дэкартыка́тару мн. дэкартыка́тарам
Вінавальны каго? што?	дэкартыка́тар мн. дэкартыка́тары
Творны кім? чым?	дэкартыка́тарам мн. дэкартыка́тарамі
Месны у кім? у чым?	дэкартыка́тары мн. дэкартыка́тарах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Быў час, калі дзеўкі любілі і нас.

— Мам, а што такое кампраміс?
— Ну глядзі, мама хоча на цёплае мора, а тата на лыжны курорт. Кампраміс: мы ўсе едзем на мора, але тата можа ўзяць з сабой лыжы.

dekartykatar — беларуская лацінка

Слова дэкартыкатар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: