STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дэкартыкатар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дэкартыка́тар мн. дэкартыка́тары |
| Родны каго? чаго? |
дэкартыка́тара мн. дэкартыка́тараў |
| Давальны каму? чаму? |
дэкартыка́тару мн. дэкартыка́тарам |
| Вінавальны каго? што? |
дэкартыка́тар мн. дэкартыка́тары |
| Творны кім? чым? |
дэкартыка́тарам мн. дэкартыка́тарамі |
| Месны у кім? у чым? |
дэкартыка́тары мн. дэкартыка́тарах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не рыба, што ў рацэ, а рыба, што ў руцэ.
Кожны нябожчык на Эверэсце калісьці быў неймаверна матываванай асобай.
dekartykatar — беларуская лацінка
Слова дэкартыкатар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дэкартыкатар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дэкартыкацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Дэка́ртаў (8)
(12) біяіндыка́тар ‹
› Дэка́ртаў (8)
(10) лубрыка́тар ‹
› дэка́ртаўскі (11)
(10) рубрыкатар ‹
› дэкартыка́цыя (12)
(10) браняка́тар ‹
› дэкартэліза́цыя (14)
(7) залата́р ‹
› дэкары́раванне (13)
(9) эскала́тар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
