аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дэкларант
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дэклара́нт мн. дэклара́нты |
| Родны каго? чаго? |
дэклара́нта мн. дэклара́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
дэклара́нту мн. дэклара́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
дэклара́нта мн. дэклара́нтаў |
| Творны кім? чым? |
дэклара́нтам мн. дэклара́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
дэклара́нце мн. дэклара́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Паспех — людзям на смех.
Ад спеху не нарабіць бы смеху.
— Мілая, ты пакрыўдзілася?
— Не.
— А дзе мой ручнік?
— На швабры.
deklarant — беларуская лацінка
Слова дэкларант (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дэкларант — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дэкларатыўнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дэкларава́цца (12)
(11) банк-гара́нт ‹
› дэкларава́ць (11)
(7) адара́нт ‹
› дэкларава́ць (11)
(10) дэзадара́нт ‹
› дэклараты́ўна (12)
(7) амара́нт ‹
› дэклараты́ўнасць (15)
(8) ігнара́нт ‹
› дэклараты́ўны (12)
(9) сігнара́нт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.