мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
амара́льшчына — назоўнік амара́нтавы — прыметнік
канцэпт

амарант

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова амарант
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 амара́нт

мн.  амара́нты
Родны
каго? чаго?		 амара́нту

мн.  амара́нтаў
Давальны
каму? чаму?		 амара́нту

мн.  амара́нтам
Вінавальны
каго? што?		 амара́нт

мн.  амара́нты
Творны
кім? чым?		 амара́нтам

мн.  амара́нтамі
Месны
у кім? у чым?		 амара́нце

мн.  амара́нтах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.


Мая бабуля з Пастаўшчыны казала ЗАДНІЦА ці СРАКА. Аніякай дупы. А ў вас што?


amarant — беларуская лацінка

Слова амарант (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік амарант — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове амарантавыя + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› амара́льнасць (12)

(7) адара́нт ‹

› амара́льны (9)

(10) дэзадара́нт ‹

› амара́льшчына (12)

(9) дэклара́нт ‹

› амара́нтавы (10)

(8) ігнара́нт ‹

› амара́нтавыя (11)

(9) сігнара́нт ‹

› амарко́ціцца (11)

(9) карпара́нт ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

макарона не варыцца

у беларускай мове няма слова МАКАРОНЫ (у мн. ліку)