аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова амарант
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
амара́нт мн. амара́нты |
| Родны каго? чаго? |
амара́нту мн. амара́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
амара́нту мн. амара́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
амара́нт мн. амара́нты |
| Творны кім? чым? |
амара́нтам мн. амара́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
амара́нце мн. амара́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як пойдзеш нацянькі, то праходзіш тры дзянькі.
нацянькі́ — самым кароткім шляхам, наўпростГорадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.
amarant — беларуская лацінка
Слова амарант (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік амарант — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове амарантавыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› амара́льнасць (12)
(7) адара́нт ‹
› амара́льны (9)
(10) дэзадара́нт ‹
› амара́льшчына (12)
(9) дэклара́нт ‹
› амара́нтавы (10)
(8) ігнара́нт ‹
› амара́нтавыя (11)
(9) сігнара́нт ‹
› амарко́ціцца (11)
(9) карпара́нт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.