STARNIK

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

тытулаваны, -ая, -ае.
1. дзеепрыметнік залежны стан прошлы час ад тытулаваць.
2. у знач. прыметнік Які мае тытул (у 1 знач.). Тытулаваная асоба. ▪ Самымі буйнымі ўладальнікамі маёнткаў пераважна былі прыгоннікі з ліку тытулаванага польскага і рускага дваранства. ← Міхась Ларчанка.

❌

аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

канцэпт

тытулаваны

гэта

дзеепрыметнік
залежны стан
прошлы час
незакончанае трыванне

праскланяць слова тытулаваны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. тытулава́ная м. тытулава́ны н. тытулава́нае мн. тытулава́ныя
Родны каго? чаго?	ж. тытулава́най, тытулава́нае м. тытулава́нага н. тытулава́нага мн. тытулава́ных
Давальны каму? чаму?	ж. тытулава́най м. тытулава́наму н. тытулава́наму мн. тытулава́ным
Вінавальны каго? што?	ж. тытулава́ную м. тытулава́ны (неадуш.), тытулава́нага (адуш.) н. тытулава́нае мн. тытулава́ныя (неадуш.), тытулава́ных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. тытулава́най, тытулава́наю м. тытулава́ным н. тытулава́ным мн. тытулава́нымі
Месны у кім? у чым?	ж. тытулава́най м. тытулава́ным н. тытулава́ным мн. тытулава́ных
Кароткая форма	тытулава́на

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

tytulavany — беларуская лацінка

Слова тытулаваны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: