STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова тытулаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
тытулава́нне мн. тытулава́нні |
| Родны каго? чаго? |
тытулава́ння мн. тытулава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
тытулава́нню мн. тытулава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
тытулава́нне мн. тытулава́нні |
| Творны кім? чым? |
тытулава́ннем мн. тытулава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
тытулава́нні мн. тытулава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як клічуць, так і адклікаюцца.
— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.
tytulavannie — беларуская лацінка
Слова тытулаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тытулаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тытун + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тытраваць (9)
(10) веслава́нне ‹
› ты́тул (5)
(10) кіслава́нне ‹
› тытулава́на (10)
(11) светлава́нне ‹
› тытулава́ны (10)
(11) затылава́нне ‹
› тытулава́ны (10)
(9) гамава́нне ‹
› тытулава́ны (10)
(10) угамава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
