STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дэсігнат
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дэсігна́т мн. дэсігна́ты |
| Родны каго? чаго? |
дэсігна́та мн. дэсігна́таў |
| Давальны каму? чаму? |
дэсігна́ту мн. дэсігна́там |
| Вінавальны каго? што? |
дэсігна́т мн. дэсігна́ты |
| Творны кім? чым? |
дэсігна́там мн. дэсігна́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
дэсігна́це мн. дэсігна́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Калі Зямля не плоская, адкуль тады плоскаступнёвасць?
desihnat — беларуская лацінка
Слова дэсігнат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дэсігнат — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дэсікант + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дэсеразаваны (12)
(8) цынагна́т ‹
› дэсе́рт (6)
(8) хетагна́т ‹
› дэсе́ртны (8)
(5) Ігна́т ‹
› дэсіка́нт (8)
(9) гомагена́т ‹
› дэсіка́цыя (9)
(11) ксантагена́т ‹
› дэсіліка́цыя (11)
(9) індыгена́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
