аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дэсілікацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дэсіліка́цыя мн. дэсіліка́цыі |
| Родны каго? чаго? |
дэсіліка́цыі мн. дэсіліка́цый, дэсіліка́цыяў |
| Давальны каму? чаму? |
дэсіліка́цыі мн. дэсіліка́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
дэсіліка́цыю мн. дэсіліка́цыі |
| Творны кім? чым? |
дэсіліка́цыяй, дэсіліка́цыяю мн. дэсіліка́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
дэсіліка́цыі мн. дэсіліка́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І пад белаю кашуляю бывае душа брудная.
З дзяцінства баюся хадзіць да варажбітак. Бо калі яна і сапраўды ўсё бачыць, то скажа: «авохці мне, колькі ж ты драчунькаеш!»
desilikacyja — беларуская лацінка
Слова дэсілікацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дэсілікацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дэсінатар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дэсігна́т (8)
(10) публіка́цыя ‹
› дэсіка́нт (8)
(19) інтэрнэ́т-публіка́цыя ‹
› дэсіка́цыя (9)
(12) рэпубліка́цыя ‹
› дэсіна́тар (9)
(9) апліка́цыя ‹
› дэсіна́тарскі (12)
(13) фундаплікацыя ‹
› дэсінхраніза́цыя (15)
(14) энтэраплікацыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.