STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дэфекатар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дэфека́тар мн. дэфека́тары |
| Родны каго? чаго? |
дэфека́тара мн. дэфека́тараў |
| Давальны каму? чаму? |
дэфека́тару мн. дэфека́тарам |
| Вінавальны каго? што? |
дэфека́тар мн. дэфека́тары |
| Творны кім? чым? |
дэфека́тарам мн. дэфека́тарамі |
| Месны у кім? у чым? |
дэфека́тары мн. дэфека́тарах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Нап'ецца, дык з царамі б'ецца (а як праспіцца, дык і курыцы баіцца).
Для п'янай галавы ўсюды роўна, а для ног — адны ямы.
— Католік значыць паляк, праваслаўны значыць рускі.
— Я паганец. Я беларус.
defiekatar — беларуская лацінка
Слова дэфекатар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дэфекатар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дэфекацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дэфарміраваць (13)
(10) мікрака́тар ‹
› дэфасфара́цыя (12)
(12) трансфака́тар ‹
› дэфека́т (7)
(7) сека́тар ‹
› дэфекацы́йны (11)
(9) даліка́тар ‹
› дэфека́цыя (9)
(10) публіка́тар ‹
› дэфе́кт (6)
(9) апліка́тар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
