аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова жанчына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жанчы́на мн. жанчы́ны |
| Родны каго? чаго? |
жанчы́ны мн. жанчы́н |
| Давальны каму? чаму? |
жанчы́не мн. жанчы́нам |
| Вінавальны каго? што? |
жанчы́ну мн. жанчы́н |
| Творны кім? чым? |
жанчы́най, жанчы́наю мн. жанчы́намі |
| Месны у кім? у чым? |
жанчы́не мн. жанчы́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Мужчыны павінны радавацца, што жанчыны хочуць раўнапраўя, а не адплаты.
Свет трымаецца на жанчынах. Не на чарапахах.
А мір трымаецца на мужчынах. Таму ён і не трымаецца.
Вам, жанчынам, ад нас трэба толькі адно: каб мы па дарозе дадому зайшлі ў краму.
Чытаю кнігу пра фемінізм, а там у канцы напісана «пра аўтара», хаця яе напісала жанчына.
žančyna — беларуская лацінка
Слова жанчына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жанчына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жанчыналюб + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жану́лька (8)
(7) ляйчы́на ‹
› жану́цца (7)
(7) зё́лчына ‹
› жану́ць (6)
(6) я́мчына ‹
› жанчына-маці (12)
(9) суке́нчына ‹
› жанчыналю́б (10)
(9) парэ́нчына ‹
› жанчыналю́бны (12)
(7) або́чына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.