аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ляйчына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ляйчы́на мн. ле́йцы |
| Родны каго? чаго? |
ляйчы́ны мн. ле́йцаў |
| Давальны каму? чаму? |
ляйчы́не мн. ле́йцам |
| Вінавальны каго? што? |
ляйчы́ну мн. ле́йцы |
| Творны кім? чым? |
ляйчы́най, ляйчы́наю мн. ле́йцамі |
| Месны у кім? у чым? |
ляйчы́не мн. ле́йцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
— Мне спатрэбіцца надзейны чалавек, які ў старасці падасць шклянку віскі.
— Мо шклянку вады?
— Ты не падыходзіш.
liajčyna — беларуская лацінка
Слова ляйчына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ляйчына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ляк + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лязо́вы (6)
(9) малайчы́на ‹
› ляйца́нне (8)
(7) лейчына́ ‹
› ляйца́ць (7)
(9) капе́йчына ‹
› ля́к (3)
(7) зё́лчына ‹
› ля́кавы (6)
(6) я́мчына ‹
› ляка́ла (6)
(7) жанчы́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
(с) доктар Камароўскі
для тых, хто хоча здаровае даўгалецце