аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова зёлчына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зё́лчына мн. зё́лчыны |
| Родны каго? чаго? |
зё́лчыны мн. зё́лчын |
| Давальны каму? чаму? |
зё́лчыне мн. зё́лчынам |
| Вінавальны каго? што? |
зё́лчыну мн. зё́лчыны |
| Творны кім? чым? |
зё́лчынай, зё́лчынаю мн. зё́лчынамі |
| Месны у кім? у чым? |
зё́лчыне мн. зё́лчынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не гадуючы малога, не будзеш мець і вялікае.
Бачыў сёння былую з нейкім гандонам у кнігарні. Сука, я абавязкова навучуся чытаць.
ziolčyna — беларуская лацінка
Слова зёлчына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зёлчына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зельнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зё́л (3)
(7) лейчына́ ‹
› зё́лка (5)
(9) капе́йчына ‹
› зё́лкавы (7)
(7) ляйчы́на ‹
› зё́м (3)
(6) я́мчына ‹
› зё́мны (5)
(7) жанчы́на ‹
› зё́хнуць (7)
(9) суке́нчына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.