аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
жлу́кта — назоўнік жлу́кта — назоўнік
канцэпт

жлукта

гэта
— пра таго, хто многа п'е

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова жлукта
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
жлу́кта

мн.  жлу́кты
Родны
каго? чаго?
жлу́кты

мн.  жлу́ктаў
Давальны
каму? чаму?
жлу́кту

мн.  жлу́ктам
Вінавальны
каго? што?
жлу́кту

мн.  жлу́ктаў
Творны
кім? чым?
жлу́ктам

мн.  жлу́ктамі
Месны
у кім? у чым?
жлу́кце

мн.  жлу́ктах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

адна хеўра; з адной хеўры

пра людзей адных поглядаў, адных паводзін (звычайна не вартых увагі)

— Хочаце, я скажу вам праўду?
— Дзякуй, у мяне свая.


žlukta — беларуская лацінка

Слова жлукта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік жлукта — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове жлукта + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


жлу́дка (6)

(5) се́кта

жлу́дны (6)

(5) пі́кта

жлудо́вы (7)

(5) бу́кта

жлуктава́льны (12)

(4) Я́лта

жлукта́ць (8)

(7) ізаа́нта

жлу́кціцца (9)

(5) ва́нта


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

знішчаць