STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова жлукта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жлу́кта мн. жлу́кты |
| Родны каго? чаго? |
жлу́кты мн. жлу́ктаў |
| Давальны каму? чаму? |
жлу́кту мн. жлу́ктам |
| Вінавальны каго? што? |
жлу́кту мн. жлу́ктаў |
| Творны кім? чым? |
жлу́ктам мн. жлу́ктамі |
| Месны у кім? у чым? |
жлу́кце мн. жлу́ктах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
адна хеўра; з адной хеўры
пра людзей адных поглядаў, адных паводзін (звычайна не вартых увагі)— Хочаце, я скажу вам праўду?
— Дзякуй, у мяне свая.
žlukta — беларуская лацінка
Слова жлукта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жлукта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жлукта + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жлу́дка (6)
(5) се́кта ‹
› жлу́дны (6)
(5) пі́кта ‹
› жлудо́вы (7)
(5) бу́кта ‹
› жлуктава́льны (12)
(4) Я́лта ‹
› жлукта́ць (8)
(7) ізаа́нта ‹
› жлу́кціцца (9)
(5) ва́нта ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
